Medytacja uzdrawiającego rezonansu to nie tylko sposób na relaksację, ale także narzędzie do głębszej pracy nad sobą. Pomaga w zrozumieniu siebie, swoich emocji i reakcji na stres. Może być również pomocna w procesie radzenia sobie z trudnymi emocjami, takimi jak lęk czy złość. Specyficzny oddech, dźwięki i wibracje, które towarzyszą tej formie medytacji, działają jak swoisty przewodnik, prowadzący nas do miejsc w naszej świadomości, do których trudno dotrzeć innymi metodami.
Z medytacją uzdrawiającego rezonansu wiąże się również teoria rezonansu morficznego Ruperta Sheldrake’a. Zakłada ona istnienie niewidocznych pól organizujących, poprzez które wcześniejsze doświadczenia organizmów mogą wpływać na ich późniejsze zachowania. Czym są pola morficzne? Czy mają związek z emocjami, pamięcią zbiorową i świadomością? I co na ten temat mówią współczesne badania naukowe?
- Medytacja uzdrawiającego rezonansu – jakie przynosi korzyści?
- Czym jest rezonans morficzny według Ruperta Sheldrake’a?
- Pola morfogenetyczne – jak działają?
- Zasada setnej małpy a pamięć zbiorowa
- Rezonans morficzny a świadomość i Piąty Wymiar
- Czy emocje mogą wpływać na pole morficzne?
- Termity, migracje zwierząt i zbiorowy umysł
- Rezonans morficzny a pole kwantowe
- FAQ – pytania o rezonans morficzny
Medytacja uzdrawiającego rezonansu – jakie przynosi korzyści?
Medytując rezonansowo poddajemy się schematowi, technice, która łączy w sobie tradycyjne elementy medytacji, czyli oddech, z nowoczesnym podejściem do pracy z dźwiękiem oraz połączeniem w rezonansie z Wszechświatem. Jej korzyści są wielowymiarowe, wpływając zarówno na ciało, jak i umysł, szybko przyciągając cel życiowy dzięki wyzbyciu się negatywnych wibracji z własnego pola morficznego.
Dzięki medytacji uzdrawiającego rezonansu możemy osiągnąć głębszy stan relaksu, poprawić koncentrację, a także lepiej zrozumieć siebie. Dla wielu osób stała się ona nie tylko sposobem na odprężenie, ale także kluczem do wewnętrznej transformacji. W dobie nieustannego pośpiechu i stresu warto poświęcić chwilę na zanurzenie się w świat oddechu, dźwięku i wibracji, aby odnaleźć spokój i harmonię w życiu oraz przyciągnąć cel, o którym się zawsze marzyło.
Czym jest rezonans morficzny według Ruperta Sheldrake’a?
Według hipotezy Ruperta Sheldrake’a wszystkie systemy są regulowane nie tylko przez znane czynniki energetyczne i materialne, lecz także przez niewidoczne pola organizujące. Pola te służą jako schemat form i zachowań, czyli są to pola przyczynowe.
Nie posiadają więc energii w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, ponieważ skutki ich działania wykraczają poza ograniczenia czasu i przestrzeni, które zwykle odnoszą się do energii. Oznacza to, że ich wpływ jest równie silny z daleka, jak z bliskiej odległości.
Zgodnie z tą hipotezą za każdym razem, gdy jeden przedstawiciel danego gatunku uczy się nowego zachowania, przyczynowe pole tego gatunku zostaje zmienione, choćby nawet była to zmiana bardzo drobna. Jeśli więc konkretny rodzaj zachowania powtarza się wystarczająco długo, jego „rezonans morficzny” wpływa na cały gatunek.
Sheldrake przedstawił swoją koncepcję w książce A New Science of Life: The Hypothesis of Formative Causation z 1981 roku. Jej głównym założeniem jest możliwość oddziaływania wcześniejszych wzorców organizacji na późniejsze podobne procesy.
W artykule opublikowanym w czasopiśmie naukowym BioEssays w 2021 roku przypomniano historię tej hipotezy oraz wskazano, że wiele jej przewidywań eksperymentalnych pozostaje niedostatecznie zbadanych. Nie jest to jednak potwierdzenie istnienia rezonansu morficznego.
Jak miałby działać rezonans morficzny?
| Etapy rezonansu morficznego według teorii Sheldrake’a |
|---|
| Przedstawiciel gatunku uczy się nowego zachowania |
| ⬇️ |
| Przyczynowe pole gatunku zostaje zmienione |
| ⬇️ |
| Zachowanie jest wielokrotnie powtarzane |
| ⬇️ |
| Podobne organizmy łatwiej przyswajają ten wzorzec |
Schemat przedstawia założenia hipotezy Sheldrake’a
Pola morfogenetyczne – jak działają?
Sheldrake nazywa tę niewidzialną matrycę „polem morfogenetycznym”, od morph – „forma” i genesis – „powstający”. Działanie tego pola zawiera w sobie „działanie na odległość” zarówno w czasie, jak i przestrzeni.
W odróżnieniu od formy determinowanej przez prawa fizyczne poza czasem, zależy ono od morficznego rezonansu w poprzek czasu, co oznacza, że pola morficzne mogą przenosić się w czasie i przestrzeni i że wydarzenia przeszłe mogą wpływać na inne wydarzenia gdziekolwiek indziej.
W koncepcji Sheldrake’a pola morficzne są szerszą kategorią obejmującą różne systemy organizujące. Pola morfogenetyczne mają natomiast odpowiadać przede wszystkim za kształtowanie form organizmów.
Pola morficzne, morfogenetyczne i społeczne
Wszystkie pola morficzne posiadają właściwą sobie pamięć dostępną poprzez rezonans morficzny. Pola morfogenetyczne, czyli pola organizujące morfogenezę, stanowią wariant szerszej kategorii pól morficznych, coś na kształt jednego gatunku w obrębie rodzaju.
Podsumowując, podczas gdy pola morfogenetyczne wpływają na formę, pola behawioralne wpływają na zachowania.
Pola organizujące społeczności, takich jak stada ptaków, ławice ryb i kolonie termitów, zwane są polami społecznymi. Wszystkie te rodzaje pól są polami morficznymi.
| Rodzaj pola | Rola przypisywana mu w teorii |
|---|---|
| Pole morficzne | Ogólna organizacja form i procesów |
| Pole morfogenetyczne | Kształtowanie form organizmów |
| Pole behawioralne | Organizacja zachowań |
| Pole społeczne | Organizacja społeczności zwierząt |
Podział według przedstawionej w rozdziale koncepcji Ruperta Sheldrake’a.
Zasada setnej małpy – czy zwierzęta mają pamięć zbiorową?
Przykład tego podaje Lyall Watson w swojej książce „Lifetide. The Biology of the Unconscious”, w której opisuje to, co nazywa się teraz popularnie zasadą setnej małpy. Watson opisywał, że kiedy grupa małp poznaje jakieś nowe zachowanie, małpy na innych wyspach, nie komunikując się między sobą w żaden racjonalny sposób, również wykazują znajomość tego zachowania. Jak to możliwe?
Co naprawdę wydarzyło się na japońskiej wyspie Kōjima?
Historia setnej małpy wywodzi się z obserwacji makaków japońskich (Macaca fuscata). W 1953 roku młoda samica, nazwana Imo, zaczęła myć słodkie ziemniaki w wodzie, aby usunąć z nich piasek. Zachowanie stopniowo przejmowały kolejne osobniki.
Rezonans morficzny a świadomość i Piąty Wymiar
Zastanówmy się więc, w jakim wymiarze żyją małpy i na jakich częstotliwościach odbywa się taka niewerbalna i niewidzialna komunikacja.
Albo weźmy pod uwagę naturę, np. ptaki, które bez porozumiewania się, telefonu czy Internetu, wiedzą, gdzie i kiedy się zebrać, aby polecieć do ciepłych krajów, czy szczury, które wyczuwają wibracje trzęsienia Ziemi, albo żywioły Ogień i Woda, które potrafią rozpętać piekło na Ziemi, jeśli będziemy zaburzać naturę w jej doskonałej harmonii i balansie drgań, i żyć „pod prąd”. Skąd wiedzą, skąd mają taką moc?
Zwierzęta, tak jak ludzie, poruszają się w świecie trójwymiarowym, gdzie występuje długość, szerokość i wysokość. Doświadczają również Czwartego Wymiaru, czyli czasu, który określa, jak zmienia się ich życie od momentu narodzin do śmierci.
Jednak koncepcja 5D używana w kontekście duchowości i rozwoju osobistego oznacza stan świadomości, w którym dominuje miłość, współczucie i szersze postrzeganie rzeczywistości, a nie konkretny fizyczny wymiar.
Zatem trudniejsza będzie odpowiedź, jeśli zapytamy, czy każdy człowiek jest w stanie dostroić się do nowych możliwości, jak Matka Natura i zwierzęta, czy tylko ten, który potrafi wznieść się poza swoje ego i dotrzeć do wysokich wibracji 5D?
Od świadomości 3D do Piątego Wymiaru
Prawdziwym błogosławieństwem byłoby, gdyby każdy mógł się dostroić ot tak, ale niestety. Choć każdy posiada tę możliwość, to nie każdy jest gotowy. W pierwszej kolejności człowiek potrzebuje wyjść poza schemat „szkiełko-oko”, czyli rzeczywistości 3D, i odnaleźć się w 4D, a następnie odkryć połączenie ciała fizycznego z umysłem i duchem, aby móc pójść wyżej w swojej wibracji świadomości – do Piątego Wymiaru.
W tym fragmencie Piąty Wymiar jest pojęciem duchowym, odnoszącym się do sposobu postrzegania siebie i świata. Nie należy utożsamiać go z dodatkowym wymiarem przestrzennym opisywanym w teoriach fizycznych.
Czy emocje mogą wpływać na pole morficzne?
Idąc dalej, według teorii Sheldrake’a pole morfogenetyczne to wypełniające przestrzeń pole niesprecyzowanej natury fizycznej, które, obok czynnika genetycznego i komórek DNA, nadaje określoną formę i ma silny wpływ na zachowanie organizmów żywych oraz na ich interakcje z innymi organizmami poprzez emocje.
Zatem emocje nie są tu odizolowanymi stanami umysłu, lecz są kształtowane przez kolektywne pola emocjonalne i według tej koncepcji, nasze emocje mogą rezonować z emocjami innych ludzi poprzez wspólne pole, wpływając na wzajemne odczucia i reakcje.
Według Sheldrake’a z polem morfogenetycznym wiąże się pojęcie „formatywnej przyczynowości”, a to zdolność każdego żywego organizmu do przekazywania pamięci o często powtarzających się zdarzeniach poprzez zapisywanie ich w polu morfogenetycznym, a następnie przekazywanie tej informacji potomkom i innym organizmom żywym poprzez aktywny kontakt z ich polami tego rodzaju. Przekazywanie to odbywa się w oparciu o zjawisko rezonansu morficznego.
Czy powtarzające się zachowania wzmacniają rezonans morficzny?
Polega to na tym, że jeśli jakaś liczba osobników określonego gatunku nauczy się jakiegoś zachowania lub uzyska określone cechy organizmu, to automatycznie – dzięki rezonansowi morficznemu – są one dużo szybciej nabywane przez pozostałych osobników tegoż gatunku.
Szybkość przyswajania w takich przypadkach trudno wyjaśnić naturalnymi procesami uczenia się. Co ciekawe, badania potwierdzają, że im większe zagęszczenie osobników danego gatunku, a co za tym idzie pól morfogenetycznych, tym intensywniejszy rezonans morficzny.
Zatem aktywacja pól morficznych dzięki pracy z dźwiękiem i medytacją uzdrawiającego rezonansu, nie tylko pomoże osiągnąć cel życiowy zgodny ze ścieżką życia, ale uzdrowi ciało fizyczne i emocjonalne oraz umożliwi nam wpływanie na naturalne procesy zdrowienia u innych.
Termity, migracje zwierząt i zbiorowy umysł
Najprostszym sposobem na bezpośrednie udowodnienie istnienia pól morficznych jest, według omawianej koncepcji, praca ze zbiorowiskami organizmów. Pojedyncze osobniki mogą zostać rozdzielone tak, aby nie miały ze sobą kontaktu za pośrednictwem znanych nam zmysłów. Jeśli mimo to nastąpi przepływ informacji między nimi, stanowiłoby to przesłankę istnienia związków o charakterze pól morficznych.
W rozdziale pojawia się przykład termitów, które zaczynają budowę kopca z różnych stron, a jednak spotykają się w środku z nieprawdopodobną dokładnością.
Jak termity budują skomplikowane kopce?
Budowanie termitier jest rzeczywiście przedmiotem badań naukowych. Owady te potrafią tworzyć złożone konstrukcje bez centralnego planu budowy.
Jednym z mechanizmów pomagających wyjaśnić ich zachowanie jest stygmergia. Polega ona na tym, że zmiany pozostawiane przez jednego osobnika w otoczeniu wpływają na działania kolejnych.
Badania opublikowane w 2017 roku w czasopiśmie Proceedings of the Royal Society B analizowały mechanizmy organizacji budowy kopców. Kolejna publikacja z 2024 roku badała znaczenie właściwości podłoża w zbiorowej pracy termitów.
Wyniki te pokazują, że skomplikowane struktury mogą powstawać dzięki lokalnym interakcjom między owadami i ich otoczeniem.
Dlaczego zwierzęta migrują i poruszają się razem?
Równie tajemnicze jest zjawisko migracji. Jeden z entomologów tropikalnych pisze: ani głodem, ani pragnieniem, ani najazdem naturalnych wrogów nie da się wytłumaczyć, dlaczego chmury szarańczy nagle wzbijają się w niebo i przenoszą na inne miejsce.
Jak pisze prof. Remy Chauvin na temat nagłych wędrówek wielkich stad: „Migracje są wyraźnie sprzeczne z instynktem zachowania gatunku i często prowadzą do masowej zagłady zwierząt. Powstaje wrażenie, że zwierzęta ogarnia atak szaleństwa, przy czym jest to szaleństwo zaraźliwe, ponieważ migrujące zwierzęta często pociągają
za sobą przedstawicieli innych gatunków” – cytowany fragment pochodzi z publikacji wybitnego francuskiego
etologa i entomologa, prof. Rémy’ego Chauvina „La Biologie de l’esprit” („Biologia ducha”), wydana pierwotnie w 1985 roku.
Uczeni obserwujący tego rodzaju zjawiska z reguły nie potrafią znaleźć ich wyjaśnienia. Dlaczego stada gazeli
afrykańskich potrafią nagle bez najmniejszych powodów opuścić wspaniałe pastwiska i wyruszyć na pustynię, ażeby tam zginąć z głodu? Czy takie „telepatyczne” zachowania są odpowiedzialne także za fenomen „zbiorowego umysłu” niektórych owadów?
Czy człowiek również podlega wpływowi grupy?
Tradycyjne polskie powiedzenie mówi: „Z kim się zadajesz, takim się stajesz” albo „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”. Mówimy tak, gdy mamy na myśli to, że człowiek musi postępować tak, jak ludzie, wśród których się znalazł.
To jest właśnie pole morficzne, które wciąga i wciąga, a potem bardzo trudno jest wyjść z takiego kręgu zbiorowego umysłu, wielu przyzwyczajeń czy emocji, które towarzyszyły nieraz całym pokoleniom rodzin. Dlatego czasem samoloty spadają, gdyż zbyt wiele osób na pokładzie osiągnęło maksymalny pułap strachu uderzenia o ziemię. Reszta poszła szybko, bo rezonans morficzny zrobił swoje. Uratował się tylko ten, który nie poddał się emocji strachu czy nie wszedł w pole morficzne zbiorowej zagłady. Czy ty tak potrafisz?
Rezonans morficzny a pole kwantowe – czy istnieje związek?
Pole kwantowe otaczające cząstkę oddziałuje na nią w taki sposób, że zachowania na poziomie kwantowym mają niewiele wspólnego z mechaniką i są bardzo subtelne. Fala działa tutaj jako informacja. Zamiast dowolnej kombinacji składowych, spiny dwóch różnych, niepowiązanych ze sobą cząstek, zawsze, jak wiemy, ustawiają się w kierunkach do siebie przeciwnych.
Mówiąc bardziej obrazowo – ponieważ każda cząstka musi mieć właściwość przeciwną do drugiej, to jeśli ujrzymy,
że jedna jest „czarna”, druga musi być „biała”. Następuje to w tej samej chwili, bez wymiany jakichkolwiek sygnałów. Pomiar polaryzacji jednej z nich natychmiast da nam informację o polaryzacji drugiej, bliźniaczej. Będzie ona identyczna z wyjątkiem przeciwnego znaku.
Nazwano to przedziwne i niewytłumaczalne zjawisko „splątaniem kwantowym”, a Einstein określił je nawet jako
„działaniem duchów na odległość”. Jak twierdzi fizyk Louis de Broglie’a, to, co nazywamy atomem, jest organizowane przez wyższe lub kwantowe pole informacji. To pole nadaje atomowi jego znaczenie. Pole kwantowe zawiera informacje na temat całego otoczenia i całej przeszłości i ta informacja reguluje obecną aktywność elektronu. Pole organizujące jest wszędzie. W mechanice kwantowej mamy pola informacji w funkcji falowej i być może pola superkwantowe rządzące samym polem kwantów. Analogicznie działa pole morfogenetyczne, które organizuje zachowanie jednostek biologicznych. Z jednej strony są one wyposażone w genetyczne programy działania, ale na kształt organizmów, szybkość uczenia się nawyków i umiejętności, komunikowanie się mają wpływ informacje przekazywane przez to pole.
FAQ – najczęstsze pytania o rezonans morficzny
Medytacja uzdrawiającego rezonansu może pomagać w osiągnięciu głębokiego relaksu, poprawie koncentracji i lepszym zrozumieniu własnych emocji. Łączy oddech, dźwięki i wibracje, wspierając wyciszenie oraz wewnętrzną harmonię.
Według koncepcji Ruperta Sheldrake’a emocje mogą być powiązane ze zbiorowymi wzorcami. Praca z własną świadomością i medytacja mogą sprzyjać rozpoznawaniu trudnych emocji, takich jak lęk czy złość, choć udział pól morficznych nie został naukowo potwierdzony.
Regularna medytacja może pomagać w lepszym poznawaniu siebie, obserwowaniu własnych reakcji i rozwijaniu uważności. W praktyce uzdrawiającego rezonansu szczególne znaczenie przypisuje się oddechowi, dźwiękom i wibracjom.
Świadoma praca nad sobą pozwala lepiej rozpoznawać powtarzające się reakcje i nawyki. Według hipotezy rezonansu morficznego wielokrotnie powtarzane zachowania mogą również wpływać na wzorce zbiorowe, jednak mechanizm ten pozostaje niepotwierdzony.
W opisywanej praktyce medytacja jest sposobem na wyciszenie umysłu, rozluźnienie napięcia i pogłębienie kontaktu z własnym wnętrzem. Może stanowić wartościowy element codziennej troski o równowagę emocjonalną i rozwój duchowy.
Opr. Monika Lisowska na podstawie publikacji Medytacja uzdrawiającego rezonansu autorstwa Barbry Angel (Barbary Romanowskiej) wydanej przez Wydawnictwo Studio Astropsychologii
