Humulus lupulus L. Cannabaceae, konopiowate Rośnie w lasach łęgowych lub in-nych stanowiskach o podmokłym gruncie, na glebach gliniastych i ilastych, do wysokości 800 m. n.p.m.
Zastosowanie chmielu w kuchni
Pędy: młode, mające nieco cierp-ki smak pędy, w okresie od kwietnia do lipca przyrządza się jak szparagi. Można je też gotować jak szpinak i wyciskać na surowo, w celu otrzymania świeżego soku warzywnego.
Kwiaty: duże, żeńskie szyszki, w okresie od lipca do sierpnia są znaną przyprawą do piwa. Można ich jednak używać także do przygotowywania herbaty i napojów alkoholowych. Mniejsze, męskie kwiaty w tym samym czasie przyrządza się przez duszenie jak delikatne warzywo.
Liście, łodygi i pędy: dojrzałe liście i łodygi w okresie od kwietnia do lipca dodaje się do tytoniu papierosowego. Po pokrojeniu na drobne kawałki, z delikatnych liści i miękkich pędów w okresie od kwietnia do lipca można przyrządzić różnego rodzaju potrawy i nadzienia warzywne lub dodawać do sałatek albo potraw jajecznych, na przykład omletów.
Korzenie: od września młode korzenie można przyrządzać jak warzywa zapiekane, na patelnię lub gotowane.
Smak: pędy chmielu smakują po-dobnie do szpinaku. Żeńskie kwiaty mają typowy aromat piwa.
Jadalne rośliny dziko rosnące . Lecznicze właściwości i składniki odżywcze 200 gatunków polskich roślin
W przyrodzie występuje szeroki wybór dziko rosnących roślin jadalnych. Mogą one wzbogacić nasz jadłospis i charakteryzują się wysoką zawartością cennych substancji odżywczych i leczniczych. Obecnie w zdecydowanej większości stanowią one pożywienie, którego nigdzie nie można kupić, które możesz sam nazbierać, przyrządzić i delektować się ich smakiem.
Cenne substancje
Gorycze chmielowe = „żywica chmielowa”, zawierająca substancje czynne humulon i lupulon, olejek eteryczny (ok. 1%), wielocukry, garbniki, flawonoidy (ksantotumol) i fitoestrogeny.
Działanie lecznicze chmielu zwyczajnego
Znane od dawna działanie uspokajające chmielu zostało w międzyczasie potwierdzone także naukowo. Kwiaty są jeszcze dziś używane leczniczo. Substancje zawarte w chmielu działają przeciwbakteryjnie i wzmagają wydzielanie soku żołądkowego. Chmiel jest składnikiem nadającym smak piwu i przydaje mu także właściwości uspokajających i wspomagających trawienie. W celu podwyższenia trwałości jęczmiennego soku wykorzystuje się też właściwości chmielu zabójcze dla drobnoustrojów chorobotwórczych. Nowe badania potwierdzają poza tym działanie przeciwrakowe. W medycynie ludowej chmiel stosuje się też zewnętrznie przy wrzodach i zranieniach. Zawarte w roślinie fitoestrogeny są podobne do żeńskiego hormonu płciowego estrogenu i mogą być po-mocne przy dolegliwościach okresu przekwitania.
Lecznicze właściwości 200 gatunków roślin poznasz z książki „Jadalne rośliny dziko rosnące” autorstwa S. G. Fleischhauera, J. Guthmanna, R. Spiegelbergera.
Autorzy: Steffen Guido Fleischhauer, Jurgen Guthmann, Roland Spiegelberger